Kendine merhem olmak

Processed with VSCO with f2 preset
Processed with VSCO with f2 preset

Tüm halklar aklını yitirmiş bir şekilde davranırken hayat için endişelenmeksizin keyif alarak yaşamaya devam edebilir miyiz ?

Cevap; tabii ki evet.

Uzun yıllar boyu, sabah kalktığı gibi içeriğinde tek gönül açan kelime yer almayan gazetelere sarılan bir anne baba ile büyüdüm. Ölüm ilanları dahil her bir satırı okuduktan sonra, kahvaltı boyunca memleketin halinin ne olacağı, daha ne kadar kötüye gidebileceği üzerine konuşurlardı -biliyorum ki bu hala böyle devam ediyor-. Bu iç açıcı, bizi ileriye taşıyan sohbetler akşamları da ana haber bültenleri izlenirken devam ediyordu. Bir dönem beni de etkisi altına alan “memleketin durumuna vahvahlanmak” konseptine uzun süre gönlüm dayanmadı. Tüm bu saçma politik oyunları durdurmak, barış dolu, elele bir dünya yaratmak gibi bir gücün ellerimde olmadığını gayet net anlamıştım. Bu nedenle en başta kendim, sonra sevdiklerim ve nihayetinde de memleket insanları için yapabileceğim en yararlı şeyin kendime dönmek, kendimi sevmek ve geliştirmek olduğunu gördüm.

Gezi sonrası Twitter’ ı bir daha okuyamadım. Online olarak okuduğum gazeteleri açmadım. Evdeki TV ekranını sadece film izlemek amacı ile kullandım. Tüm bunları “Evden TV yi çıkardım. Televizyon izlemiyoruz. Aferin bize” modunda geçici elitist bir tavır ile söylemiyorum.

Kendimi an ve an yaşamak var iken, üzerinde hiçbir etkim olmayan memleketteki olaylar için üzülmek  ve endişelenmek oldukça saçma gelmeye başlamıştı. Ki oldum olası yaşadığım yeri, karmaşasını, insanlarını, cahilliğini, aptallığını kabullendim. Sevdim. Ben zaten neydim ki yaşadığım yerden, yerdekilerden farklı olayım diye düşündüm hep. Ben de sonuna kadar aynıydım.

Sadece bir farkla. Kendime merhem olabilmeyi iyi öğrenmiştim. Olanlara, ölenlere, yaralananlara herkes kadar ben de üzülüyordum. Ama saatlerimi tüm bunları düşünmeye ve “ne yapacağız” gibi çözümsüz, aksiyonsuz sorulara vermemeyi seçtim. Her zamanki gibi kendimi seçerek, yazdım, koştum, okudum. Merhemimi kendim yaptım ve yaralarımın üzerine gülümseyerek sürdüm.

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s