Kurumsalı nasıl bıraktım ? Vol.3

Nihayetinde acı tatlı yaşadığım sekiz yılın sonunda iş hayatım ile ilgili büyük bir değişiklik yapma vaktinin geldiğini damarlarıma kadar hissediyordum.

Ama nasıl ? Nasıl olurda böylesi iyi bir şirketten ayrılabilir ve iyi bir gelecek vaadeden kariyerimden vazgeçebilirdim ?

İyi para kazanıyordum ve çevremdeki herkes tarafından önemli işler yaptığıma dair alkışlanıyordum. Bunlardan nasıl vazgeçebilirdim ? Ödemem gereken faturalarım, kiram, görmem gereken ülkeler ve okşanmasına ihtiyaç duyduğum bir egom vardı.

İçimdeki ses sessizce şu soruyu sordu “Yaptığın şey ile gerçekten ne kadar alakadarsın ? Ne kadar önemsiyorsun elektrik üretimini, yapılması gereken türbin bakımlarını ya da bu çeyrekte yapman gerektiği söylenen rakamı ? ” Cevabım içimden haykırırcasına  “hiç” oldu. H-i-ç umrumda değil.

Sadece benden yapılması istenenler vardı ortada. Bir de ay sonu hesabıma yatacağını bildiğim “daha çok satın al” diye bağıran tatlı bir para ile yerleri bal dök yala hastanelere gitmemi sağlayan sigorta poliçem. He bir de gözlerimi parlatan aferinler.

Hepsine içimden dolu dolu “hayır” dediğim gün çalıştığım şirketin herkes tarafından çalışılmak istenen yer olması, kazandığım para, verilen olanaklar, tırmanabileceğim kariyer yolu bir karınca kadar küçük göründü gözüme.

İstediğim tek şey kendimdim. Kendi istediğim saatlerde, kendi istediğim şeyleri yapmak, kendi istediğim kadar çalışıp istediğim kadar kazanmak.

Hemen ardından şu sorular cereyan etti kafamda;

1- Hayatımı basitleştirebilir miyim ?

2- İhtiyaçlarım ne ? İstediklerim ne ?

3- Daha azına -gerekirse- kanaat edebilir miyim ?

4- İstediklerimi yapabilmem için nasıl bir plan oluşturmalıyım ?

Bugün dönüp baktığımda oldukça şanslı olduğumu görüyorum. Halihazırda ne yapmak istediğini bilmemek böylesi bir süreçte insanları hareket etmekten alıkoyan başlıca faktör. Ne yapmak istediğimi bilmeseydim son bir buçuk yıl içinde 9-6 işimi bırakmamı sağlayan planları yapamaz, gerekli aksiyonları alamazdım.

Artık emindim. 9-6 işimi bırakacaktım. Şanslıydım çünkü ne yapmak istediğim kafamda az çok şekillenmeye başlamıştı. O zaman geriye kalan tek şey, önüme koyduğum bir sene içinde para biriktirmek, kendimi belirlediğim yeni iş alanım için geliştirmek ve planlarımı tıkır tıkır devreye sokmaktı.

Kafamdaki bulut dağılmıştı. Bilinmeze gitmeyi seçmek benim gibi biri için en zorlu karardı. Ama bu sefer en korktuğum şeyin üzerine gidecektim. Bilinmeze.

Aldım kendime olan sonsuz inancımı koynuma, kendime tekrar kendimi hediye edeceğimi söyleyerek yürüdüm.

Not: Bir sonraki yazı, kurumsal işimi bırakmadan bir yıl önce nasıl bir planlama yaptım, planlarımı hayata geçirecek hangi aksiyonları aldım ve bir yandan 9-6 çalışırken bir yandan tüm bunlara nasıl zaman bulduğum üzerine… Yakında…

 

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s